و دوباره "ساعت دلتنگی"
و این نه همان ساعت دلتنگی است...

_ قبل از هر جیز باید این نکته رو بگم که تمام نوشته های این وبلاگ مخاطب خاص داره.قرارِ توی این وبلاگ برای کسی بنویسم که با اومدنش روح تازه ای به کالبد زِندگیِ من دَمید.کسی که با بودن اون دیگه دنیا بی رنگ نیست،دیگه آسمون ابری نیست،آبیِ،زندگی پر از شادابی و نشاطِ،پر از زیباییِ.کسی که اومد تا بشه همه ی هستی من،تَمامِ دنیای من و بهانه من برای بودن و زندگی کردن،کسی که داشتنش و در کنارش بودن بزرگترین افتخار زندگیِ منِ...

_ در مورد ظاهر وبلاگ هم باید بگم که این قالب موقتیهِ!؟امّا نمی دونم تا کی؟در حال حاضر نه طرحی برای قالب وبلاگ دارم و نه فرصتی برای طراحی.اونقدر کار دارم که دیگه فرصتی برای طرح و طراحی قالب وبلاگ باقی نمی مونه.اما طبق قولی که قبلاً دادم تمام تلاشَم رو می کنم تا "ساعت دلتنگی" رو زود به زود آپدیت کنم.

_ و اینکه دیگه قرار نیست "ساعت دلتنگی" مثل دفعه قبل و مثل بقیهِ وبلاگ های من تعطیل بشه.تمام تلاشم رو می کنم تا اینجا رو سر پا نگه دارم...